Dzisiaj jest środa, 20 listopada, 2019 r. Imieniny: Edyta, Edmund, Anatol . Serwis istnieje od 03.07.2002 r. czyli 6349 dni.

ŁOWINIA

Łowinia położona na trakcie Szczekociny - Wodzisław, 5 kim. od Sędziszowa i 15 kim. od Jędrzejowa na północny - zachód. Nazwa pochodzi prawdopodobnie od słowa "łowy". W dawnych czasach .w tej okolicy były olbrzymie lasy, obfite w rozmaitego zwierza, stąd polowania i nazwa się wywodzi. Przez długi czas, jako folwark, do Łowini należały sąsiednie Wojciechowice, W r. 1378 Niemsta z Łowini zabezpieczył posąg. żonie. Są to przedstawiciele Konradowych rycerzy. Widzimy tu jednak i Śląskich Pilawitów - Mścisława z Łowini 1386 r., Stefana Żelazko 1398 r., poza tym: Gniewomir 1376 - 1382 r., Lassota 1377 r., Czabo z Łowini 1376 r., ten przeniósł się w Łęczyckie. Kmita z Łowini 1398 r. zabezpiecza posag żonie. Przedbór Drzewica z Łowini 1360 - 1378 r., jego syn h. Drzewica 1430 r., był dziedzicem Łowini - Stanisław Łowiński, pleban z Borowna 1503. W 16 w. właścicielami Łowini byli Rzeszowcy, h. Wąż, w r. 1502 Jan Rzeszowski, następnie Jędrzej 1558 r. i syn jego Marcin, którzy układają się o dziesięcinę z Krzysztofem Borkiem, plebanem Sędziszowskim, zaś w r. 1609 Andrzej Rzeszowski z Łowini procesuje się z plebanem Sędziszowskim o dziesięcinę 1599 - 1600 r. W r. 1602 Prokop Rzeszowski z Łowini procesuje się z prob. Turoboyskim z Sędziszowa. W r. 1604 procesującym wymieniony jest tenże Prokop Rzeszowski. W 1604-1606 r. spotykamy Adama Rzeszowskiego z Łowini. Adam i Prokop Rzeszowscy byli synami Mikołaja. Jak widzimy Rzeszowscy do początku 17 w. władali częściami Łowini, to znów dzierżawili, występując w różnych sporach i procesach, prowadząc układy z proboszczami Sędziszowskimi o dziesięcinę aż do połowy 17 w. W 1602 - 1606 r. miał część w Łowini Sebastian Chobęcki. Chobęccy, h. Mądrostki, z dawien dawna w księskim powiecie zamieszkiwali. W r. 1646 właścicielem części Łowini był Stanisław Słupski, który z proboszczem Sędziszowskim miał spór w sądach Chęcińskich o podarcie przez Słupskiego 1643 r. kontraktu na dziesięcinę. Niebawem w połowie 17 w. zjawiają się w Łowini Oraczewscy, jako posiadacze części, a więc przedewszystkiem Michał Oraczewski, któremu tamże 1654 r. rodzą się: córka Anna z żony Anny Bystrzonowskiej i w 1655 r. syn Stanisław. W 1661 r widzimy Adama Oraczewskiego, ożenionego z Franciszką Roxycką. Ten Adam Oraczewski był sędzią Wielickim i Bocheńskim, w odróżnieniu od innego Adama, sędziego Krakowskiego, praojca linji na Pawlowicach i Boleścicach. W Łowini rodzą się Adamowi Oraczewskiemu z Roxyckiej dzieci 1696 r. Helena, 1697 r. Zofia Anna, 1698 r. Anna Maria, 1700 r. Maria Joanna. Jeszcze 1715 r. wł. Łowini jest Adam Oraczewski. Zaś w 1726 r. Michał i Jan Kanty Oracz. wł. 1/9 Łowini robią układ z kościołem o przeniesienie 2000 złp. z Chomętowa na Łowinię. W r. 1687 spotykamy Piotra Oraczewskiego, zaś 1703 r. Franciszka Oraczewskiego. Jednocześnie pojawiają się Jordanowie w Łowini 1 Bystrzonowscy. Ci ostatni początkowo, jako krewni Oraczewskich, przebywający pewnie u nich, póĽniej, jako właściciele części Łowini, a od II poł. 18 w. jako właściciele całości. Jordanowie już koło 1739 r. byli w Łowini, mianowicie Jan porucznik chorągwi pancernej, syn Andrzeja i Krystyny Tworzyańskiej, ożeniony z Anną Chwalibożanką, którego synami są: bliĽnięta: Jakub Wincenty i Felicjan, Stanisław ur. w Łowini 1739 r. i Teodor póĽniejszy wł. Jaronowic. Jeszcze. w r. 1769 Jan Jordan jest wł: Łowini. Wincenty 1774 mieszkał w Łowini ożeniony z Teklą Lgocką. W r. 1750 właścicielem części Łowini był Antoni Jordan syn Spytka i Róży Czernianki. Wogóle Jordanowie w tej okolicy zamieszkiwali i dziedziczyli w tym czasie. Wspomniany Teodor w Jaronowicach. Jan Jordan generał kupił w 1788 r. Nagłowice od Męcińskich i sprzedał je 1790 r. Tomaszowi Sołtykowi. Jan Jordan był synem Spytka z Teresy Russockiej, a był bratem rodzonym Magdaleny Ignacowej Sucheckiej II Trembeckiej, żony Wincentego Szamb. St. Aug. wł. Rakoszyna. Jednocześnie z Jordanami władali częściami Łowini Bystrzonowscy h. Starykoń. W r. 1674 spotykamy Jana Bystrzonowskiego w metr. Krzcięcickich - zaś. 1670 Aleksandra Bystrzonowskiego. Wspomniany Aleksander zmarł w 1682 roku z żony Anny Rupniewskiej, c. Jana i Anny Pszczyńskiej, zostawił córki: Zofię za Tomaszem kąpskim 1668 r., dziedzicem Piołunki, Annę za Starówieyskim Stanisławem, II-o Janem Witkowskim 1697 r. i synów: 1) Jana, ożenionego z Mayówną, z Zofią z Silniczki założyciela linii Kasztelańskiej na Węglerzynie i Bebelnie, 2) Seweryna, 3) Krzysztofa Aleksandra zmarłego w 1704, 4) Aleksandra, założyciela linii ksiąskiej na Łowini, która do 1856 r. w rodzie ich pozostawała. Aleksander 1706 r., wł. Łowini chorąży grabowiecki, zmarły w 1712 r., z żony Barbary z Opoki Opockiej, c. Stanisława i Konstancji z Kuchar, miał prócz innych dzieci syna Pawła, chorążego czernichowskiego, który z Agnieszki Grzymalanki miał 3 synów: Stefana 1789 - 1808 r., Stanisława, dziedzica i posesora Łowini 1775 - 1792 r., skarbnika, stolnika, łowczego wiślickiego, ożenił się z Wiktorią Lubańską z której miał: Małgorzatę, ksienię Norbertanek w Pińczowie 1848 r., Ignacego, Zuzannę za Tyssonem zmarłego w 1848 r., Antoniego, urodzonego w 1764 w Łowini, zmarłego w 1848 r., senatora Rzplitej Krakowskiej i Wojciecha 1795 r., chorążego w. kor.. Trzeci syn Pawła z Grzymalanki, Franciszek Ksawery, urodzony ok. 1730 r., łowczy, cześnik, podstoli sandoinierski i latyczowski 1790 r., dziedzic Łowini, z żony Joanny Laskowskiej, c. Jana Nepomucena i Wiktorii Bąkowskiej, ur. 1753 r., zaślubionej 1775 r. w Złotnikach, z której dzieci: Franciszek 1790 r., dziedzic Łowini, Salomea, Maria, Justyna, Stefan 1807 r., Katarzyna za Finkiem, lI-o za Komornickim i Maxymilian, ur. 1778 r., ten mieszkał w Węgrzynowie i był żonaty z Magdaleną Konarską, c. Józefa i Tekli Laskowskiej, siostrą generała Tomasza Konarskiego, wreszcie ostatni syn a brat Maxymiliana, Izydor. 22.Vl 1807 r. kupił Łowini od swego ojca za 222.000 złp. Izydor ożeniony był z Ludwiką Linowską 1808 r., córką Jana, podstolica wschowskiego i Magdaleny Slaskiej pułkownikówny w. Koronnych, Ludwika 1810 r., zmarła w Łowini, mając jedną córkę Xawerę zaślubioną 1828 r. w Sędziszowie, Józefowi Morzkowskiemu. Morzkowscy 1825 r. kupili drogą spadku po ojcu Izydorze Bystrzonowskim Łowinię, a w r. 1832 sprzedali ją Hipolicie z Finków Komornickiej, córce Katarzyny z Bystrzonowskich Finkowej, a siostry Izydora. W r. 1853 pół Łowini miała Hipolita z Finków Komornicka, a pół Aleksander Komornicki jej syn. W r. 1856 sprzedali Łowinię za 195.000 rb. Józefowi Kozłowskiemu. Wspominamy jeszcze o potomkach Maxymiliana Bystrzonowskiego, urodzonego i wychowanego w Łowini, który z Konarskiej miał córki Marię zmarłą w 1881 r., Zofię zmarłą w 1898 za Adamem Myszkowskim, Honoratę zm. 1895 r. w Piolunce, Sabinę zm. w Krakowie 1914 r. i syna Feliksa ur. 1824 r. zmarłego w 1885 r. dziedzica Sierszy, Prądnika Białego, dzierżawcę Nagłowic i Ślęcina, który z Kazimiery Rawicz - Kosińskiej 1835 t 1932 w Krakowie ma córki Marię ur. 1860 r., za Mieczysławem Ślepowron - Piotrowskim, Zofię ur. 1874 roku i synów Kazimierza rejenta w Zatorze ur. 1863 r., zm. 1921 S z Wandy Komornickiej, mającego córkę Irenę ur. 1898 r., za Stanisławem Kornickirn i Stefana ur. 1901 r., drugi syn Felixa - Felicjan ur. 1865 r., zm. 1911 r., kapłan Zgrom. św. Wincentego a Paulo, przełożony Sióstr Miłoś. na Tamce w Warszawie i Antoni ur. 1870 r., prof. Uniwersytetu Jagiellońskiego kanonik, Dr. świętej Teologii. Józef Kozłowski, Radca Dyr. Tow. Kr. Z. w Kielcach, mieszkał stale w Desznie, miał Wojciechowice oprócz tego. Ożeniony z Henryką Dembińską, h. Nieczuja zostawił Łowinię synowi Henrykowi, który był dziedzicem Łowini 1927 r., z Zofii Komorowskiej, miał córkę Henrykę za Julianem Kosickiin i synów: Bogusława i Tadeusza. W Łowini stary dwór po Bystrzonowskich spalił się ok. 1875 r., obecny wystawili Kozłowscy.

Artykuł Seweryna Borkiewicza i Inż. Zygmunta Linowsakiego.

[ Wróć ]
 
Redakcja serwisu nie odpowiada za umieszczone komentarze oraz opinie.
Copyright © 2002 - 2008 sedziszow.info, wszelkie prawa zastrzeżone.
Serwis nie jest stroną oficjalną miasta